De kracht en betekenis van herinnering. Daarover gaat Diederik’s vijfde solo. Hij vraagt zich af wat er anno nu over is van de verbazing, verwondering en bewondering van een ventje van bouwjaar ’61. Goed nieuws: meer dan genoeg om een avond mee te vullen.


Diederik was bijna 8 jaar toen de eerste mensen landden op de maan. De korrelige beelden van astronauten in witte pakken maakten een onuitwisbare indruk. Net als de beelden en geluiden van Vietnam en Cambodja. En Toppop niet te vergeten. Zijn wereldbeeld werd mede gevormd door Kuifje en Asterix. En misschien is dat nog wel steeds zo. Na jarenlang zijn voorouders in het theater tot leven te hebben gewekt, gaat Diederik nu eindelijk zijn eigen verleden te lijf. Het jongetje van toen kijkt naar de wereld van nu. En andersom. Een halve eeuw terug in de tijd is voor meesterverteller Van Vleuten maar een kleine stap. Wat die kleine stap voor de mensheid betekent, weten we na afloop.

“Apollokind Van Vleuten ontroert, met een scherp oog voor details die een verhaal gedenkwaardig maken. Een prachtig portret van zijn vader. Hij weeft deze geschiedenissen zo aan elkaar dat beide aan kracht winnen: de wereldgeschiedenis wordt persoonlijker, zijn familiegeschiedenis wordt grootser” (NRC).

“Hilarische explosies van humor. Van Vleuten is trouw aan zichzelf gebleven en heeft alles mee. Het soepele naturel van de geboren verhalenman in de uitbundige passages, zijn dictie en de reeksen anekdotes die hij opvoert als een meeslepende constructie van fictie, in combinatie met onweerlegbare feiten. Dat heet mindset, het sieraad dat parels aan een ketting rijgt” (Dagblad van het Noorden).

“Van Vleuten vertelt op weergaloze wijze van zijn familiegeschiedenis. Van Vleuten een geweldige verteller noemen is ondertussen een enorm cliché, maar niet voor niets. Het eerbetoon aan zijn vader zet aan het denken over doen en nalaten” (Volkskrant).

“Diederik van Vleuten herdenkt zijn vader met geweldige reis naar de maan. De positieve herinnering aan deze geweldige avond zal heel lang blijven hangen” (Theaterkrant).

“In Bouwjaar '61 toont Van Vleuten zich opnieuw een fantastische verteller” (Parool).

Tekst, spel en muziek: Diederik van Vleuten

Liedteksten: Diederik van Vleuten en Peter van Vleuten
Regie: Peter Heerschop
Decor: Dennis Verhaeg
Techniek: Dennis Verhaeg en Eelco Vellema
Tekstbijdragen: Neil Armstrong, John F. Kennedy, Houston Mission Control

Website: www.diederikvanvleuten.nl

Activiteit


Mogen we je een suggestie doen?

Nationaal Theaterweekend – Theater Voor Een Tientje

Nederland, Zwolle, 2023 Diederik van Vleuten, ‘Bouwjaar ’61”, Theater Odeon