Naar de huidige opvattingen wordt het graan silogebouw uit 1914 gezien als belangrijkste cultuurhistorische waardevolle object op het Noordkade-terrein. Op 19 oktober 2001 is de graansilo op het CHV-terrein aangemerkt als Rijksmonument. Onderzoek heeft aangetoond dat het ontwerp van de hand van de vooraanstaand architect J.G. Wiebenga is. Het interieur van de bijzondere rechthoekige silo’s is na 2012 geheel aangepast aan het hergebruik van het complex. De silo’s zijn toegankelijk gemaakt met doorgangen en trappen. Tevens is er een lift geplaatst. Deze geeft toegang tot restaurant Silly Fox op het dak van de silo’s. In de silo’s zelfs zijn regelmatig exposities beeldende kunst te zien.


De graansilo is in de loop der jaren ingebouwd geraakt. Oorspronkelijke raampartijen zijn verdwenen of aangepast, de voorbouw is opgehoogd en tegen de noordzijde is, in diezelfde stijl, een extra graansilo gebouwd. Deze ontwikkelingen doen echter niets af aan het feit, dat de graansilo een uniek gebouw is. Het Nieuwe Bouwen nam in de jaren 20 en 30 een hoge vlucht. Achteraf bezien is het silogebouw op het CHV-terrein een van de eerste exponenten van deze stijl, het ontwerp is gedateerd op 19 april 1916. Doordat de CHV het gebouw wilde slopen en de sloopwerkzaamheden al gestart waren voordat het gebouw aangemerkt werd als Rijksmonument, is het monument in verval geraakt, voornamelijk door vorst- en waterschade. Toch heeft het silogebouw, de sloopwerkzaamheden daargelaten, de tand des tijds redelijk doorstaan.

De witte graansilo is één van de oudste industriële gebouwen op het terrein. Het oudste gedeelte van de silo uit 1915, vormt samen met het achtergedeelte uit 1928 een architectonische eenheid. De functionalistische en zakelijke hoofdvorm heeft een van oorsprong azuur blauw dakoverstek en karakteristieke driedelige stalen kozijnen. Vroeger sierden op het dak de letters NCB.

Capaciteit
150 personen